Het is een soort dagboek / persoonlijke correspondent: zij beschrijft hoe zijzelf instort na jarenlang de “Superwoman-met-roze-cape”-rol te spelen. Ze erkent haar ontkenning (“Ik, een burn-out? Nooit!”) en vertelt open over de dagelijkse strijd: op de yogamat liggen terwijl ze eigenlijk alles moest regelen, maar geen rust voelen, constant overprikkeld zijn en alles willen/moeten doen tot je lichaam "stopt" zegt.
An Luyten praat open over haar burn-out zonder het mooier te maken dan het is. Haar worstelingen voelen ook echt wat zeer herkenbaar is voor mensen die zelf stress ervaren.
Perfect voor hoogbegaafde, perfectionistische vrouwen (“Superwoman”) die zichzelf te veel pushen.
Het laat zien dat ook sterke vrouwen kwetsbaar kunnen zijn!
Superwoman burn-out van An Luyten is niet zomaar een “nog een burn-outboek”. Het is een eerlijk, humoristisch en menselijk portret van wat er gebeurt als de superwoman-maskers afvallen. Het is inspirerend, confronterend en tegelijk troostend — perfect als je zelf worstelt met verwachtingen, prestatiedruk en mentale vermoeidheid.
Reactie plaatsen
Reacties